
ဒီေလာက္က်ယ္လြန္းတဲ႔ ေကာင္းကင္ႀကီးေအာက္မွာ
ငါ႔စိတ္ေတြဘာေၾကာင္႔ က်ဥ္းၾကပ္ေနတာလဲ
နားလည္မႈလမ္းကုိ စုံမွိတ္ထားတဲ႔မ်က္လုံး
ျမင္သမွ်ဟာေမွာင္မဲလုိ႔
ယုတ္မာတဲ႔အတၱေကာင္က
ငါ႔ကုိအၿမဲေမာင္းႏွင္ေန
တစ္ႏွစ္တခါေပၚတဲ႔အသိတရားက
အေပါက္ေတြဖာလုိေ႔ပါ႔
ပ်က္အစဥ္ ျပင္ခဏမဟုတ္ဘူး
ထာ၀ရပ်က္တဲ႔ငါ႔ရဲ႕အျမင္
အျပစ္ျမင္မႈေတြထဲေနသားက်
အဆုံးမရွိတဲ႔၀ကၤဘာထဲ
ငါ႔ေျခေထာက္ကုိပဲ ခဏခဏငုံ႔ၾကည္႔ေနခဲ႔ ။ ။